Przejdź do głównej zawartości

Indonezyjski teatr cieni

Opowiadać historie możemy na różne sposoby, ale jednym z najstarszych jest snucie opowieści za pomocą kukiełek rzucających cienie. W Indonezji ta forma sztuki ma ponad tysiącletnią tradycję, a kukiełki nazywane są Wayang Kulit. Podczas przedstawienia narrator opowieści musi nie tylko operować lalkami ale także śpiewać, odgrywać role kilkudziesięciu, a czasami kilkuset postaci zmieniając charakter głosu i jego intonację. Aby podkreślić atmosferę i nadać przedstawieniu dodatkowej głębi towarzyszy mu muzyk grający na gamelanie oraz kobieta śpiewająca indonezyjskie pieśni.
foto Andrzej Pietyra

źródło: www.bylamwidzialam.pl

Dzisiaj zachęcimy was do zrobienia własnego teatru cieni, pokażemy jak przygotować kukiełki i podpowiemy jak wykonać teatrzyk. Cała reszta będzie należała do was, dajcie się ponieść fantazji, przygotujcie niecodzienne przedstawienie i zaskoczcie swoich bliskich.

Przybory i materiały:
  • papier
  • czarne kartki z bloku technicznego
  • szablony kukiełek 
  • nożyczki
  • wykałaczki, słomki lub patyczki do sushi
  • taśma klejąca
  • białe prześcieradło
  • lampa
  • 2 krzesła
Wykonanie:

1. Przygotowanie kukiełek

Wydrukuj szablony postaci (do pobrania tutaj), wytnij i podklej na tekturkę. Kukiełki możesz też wykonać samodzielnie. Na czarnej kartce z bloku technicznego narysuj kształt postaci i dokładnie go wytnij. Do przygotowanych kukiełek za pomocą taśmy klejącej podklej rurkę (słomkę, wykałaczkę lub patyczek do sushi). Wasze laleczki są już gotowe. 

2. Stworzenie sceny

Rozwieś białe prześcieradło (na przykład między dwoma krzesłami) i ustaw lampkę tak, aby je oświetlała od tyłu, czyli od tej strony gdzie znajduje się osoba poruszająca kukiełkami.

Teatrzyk jest gotowy. 

Życzymy wam kreatywnej zabawy i ciekawych przedstawień!

źródło: www.palecpodbudke.blogspot.com








Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Z wizytą w teatrze lalek

„Teatr to taka dziwna kraina” 
Teatr to taka dziwna kraina, którą ukrywa szczelnie kurtyna…
Tuż przed kurtyną ja – w pierwszym rzędzie – z niecierpliwością czekam, co będzie.
Pełna widownia, ostatni dzwonek i wszystkie oczy w scenę wpatrzone.
Gwar wokół cichnie, słychać skrzypienie, za tą zasłoną ciemną, na scenie.
Gong. Idzie w górę ciężka kurtyna. Słychać muzykę. Już się zaczyna.
Krąg światła pada na kamienicę i skradającą się czarownicę…
Na górze księżyc okrągły świeci, oświetla klatkę, w niej dwoje dzieci…
Znam tę opowieść, ale w teatrze wstrzymuję oddech, słucham i patrzę…
Bo tutaj wszystko zdarzyć się może… Wystarczy szerzej oczy otworzyć…
Teatr to rzeczywiście niezwykłe miejsce, to taka magiczna kraina, pełna wspaniałych dekoracji, kolorowych świateł, kostiumów i rekwizytów. A w niej aktorzy i widownia, którzy wspólnie przeżywają każde wypowiedziane na scenie słowo.
Obejrzyjcie poniższy filmik i spróbujcie odpowiedzieć na pytania: Jaki wiersz odgrywa aktor w materiale filmowym?…

W co się bawić?

Kiedy skończą się pomysły na zabawę można skorzystać z alternatywy i stworzyć swój unikatowy, jedyny w swoim rodzaju DOMEK POD STOŁEM 


W poszukiwaniu oznak wiosny - karty pracy

Wraz z nadejściem wiosny można dostrzec, jak przyroda budzi się do życia. Gdzie szukać tych oznak? Dosłownie wszędzie :) Aby ich nie przegapić poniżej prezentujemy kilka kart pracy w wersji do druku, które pozwolą  sprawdzić refleks i spostrzegawczość. Udanej zabawy!  Wiosenne poszukiwania 
Przyjrzyj się dobrze literom rozmieszczonym na planszy. Zwróć uwagę, że spółgłoski i samogłoski odróżnione zostały kolorami - niebieski i czerwony. Postaraj się jak najszybciej odnaleźć literę podaną do wyszukiwania. Zawsze możesz poprosić o podpowiedź (np. ta spółgłoska/ samogłoska znajduje się obok litery ...., itd.) Udanej zabawy!
Do pobrania na:  https://drive.google.com/drive/folders/1Y-6dehu8tin53mqkXZZXSNITlI4UyTZ5?usp=sharing